Insecteneters

Insecteneters

De insecteneters zijn een groep zoogdieren die uit 4 families bestaat.  Er zijn nog heel wat andere diersoorten die ook insecten eten, maar deze groep hoort toch wel het best samen.  De dieren verschillen sterk in uiterlijk.  Meestal hebben ze een lange snuit waarmee ze makkelijk insecten kunnen opsporen.  Ze hebben een vacht met zachte haren en gladde staart.  Anderen zijn bedekt met stekels en hebben geen staart.  Ze hebben kleine ogen en korte poten en eten het liefst insecten, wormen en spinnen.

Spitsmuizen lijken sterk op muizen maar horen toch niet bij die familie.  Deze groep heeft een langere snuit en de tanden groeien niet aan.  Van alle zoogdieren vind je het kleinste zoogdier bij de spitsmuizen.  De wimperspitsmuis weegt maar 1 gram.  Dat is zeer licht.

Toch kunnen alle insecteneters heel goed ruiken en voelen met hun snoet.  Ze zien en horen wel niet echt goed.  Je vindt ze op weilanden of onder de grond.

Over de hele wereld vind je insecteneters, maar niet in Australië en Zuid-Amerika.

4 families :

spitsmuizen

mollen

egels

solenodons

———————————————————————-

Spitsmuizen

https://nl.wikipedia.org/wiki/Spitsmuizen

De spitsmuizen zijn insecteneters en horen bij de zoogdieren.  Er zijn wel 500 verschillende soorten spitsmuizen en hoort bij de grootste families van de zoogdieren.  Het zijn kleine diertjes die op muizen lijken en hebben een spitse snuit en korte pootjes.  Hun oogjes zijn vrij klein omdat ze vaak onder de grond leven en daar hun ogen niet nodig hebben.  Ze leven meestal alleen zowel overdag als in de nacht.  Ze lusten zowel planten als vlees, maar meestal insecten.

800px-Sorex-araneus

Wat opvalt is, dat hun hartje soms meer dan 1000 keer klopt per minuut.  Daardoor is hun leven ook niet zo lang, ruim 2 jaar.  Hun hartje begeeft het vrij vlug.  Spitsmuizen zijn ook giftig.  Hun speeksel bezit een beetje gif.

De wimperspitsmuis is het allerkleinste zoogdier op het land dat er bestaat.  Er is alleen nog een vleermuis die nog kleiner is, en die behoren ook tot de zoogdieren.

soorten spitsmuizen :

alpenspitsmuis

bosspitsmuis

congspitsmuis

muisspitsmuis

grote woestijnspitsmuis

gevlekte spitsmuis

bergwaterspitsmuis

dwergspitsmuis

huisspitsmuis

kortstaartspitsmuis

Tibetaans waterspitsmuis

spitsmuis van Kelaart

tuinspitsmuis

veldspitsmuis

wimperspitsmuis

kortoorspitsmuis

woestijnspitsmuis

schildspitsmuis

pearsonspitsmuis

waterspitsmuis

tweekleurige bosspitsmuis

molspitsmuis

Aziatische waterspitsmuis

Aziatische kortstaartspitsmuis

dikstaartspitsmuis 

Kenmerken

De spitsmuis komt uit de familie van zoogdieren uit de orde mollen en spitsmuizen.

Deze familie bestaat uit ongeveer 400 verschillende soorten.

Dit is één van de grootste zoogdierfamilies.

De Spitsmuizen zijn kleine muisachtige dieren met een spits toelopende snuit. Ze hebben korte poten, kleine ogen en een goed ontwikkeld gehoor en reukvermogen.

Tevens zijn ze kortharig en bruin tot grijs van kleur.

Ze leven vaak alleen en zijn zowel overdag als ’s nachts actief.

Je hebt insecteneters en alleseters.

Ze hebben een hartslag van 600 slagen per minuut.

Dit is van invloed op de levenduur, die maximaal 2,5 jaar is.

Milieu

Ze leven graag in de nabijheid van bebouwing, graven holen en gebruiken vaak de gangen van mollen.

Waar het terrein ruig is en veel kreupelhout te vinden is zal de spitsmuis ook te vinden zijn.

De hinder die zij veroorzaken bestaat uit stank door urine, uitwerpselen en muskusgeur.

Maken lawaai boven plafonds en kunnen ziektes overbrengen.

Voedsel

Het voedsel van de spitsmuis bestaat uit onder ander insecten, spinnen en wormen.

Ze eten ook wel slakken, larven en pissebedden, en af en toe een gewerveld dier.

Ook zijn het aaseters en planteneters.

Ze eten gemiddeld 80 tot 90 % van hun lichaamsgewicht aan voedsel.

Dit is afhankelijk van de temperatuur.

Voortplanting

Bij de paring bijt het mannetje in de nek van het vrouwtje, wat regelmatig littekens veroorzaakt.

Na een draagtijd van 20 tot 25 dagen worden er 1 tot 10 (gemiddeld 6 à 7) blinde, naakte jongen geboren.

Meestal heeft een vrouwtje één à twee worpen per jaar.

Na 9 dagen krijgen de jongen een vacht en na 16 dagen gaan de ogen open.

Hun eerste vaste voedsel krijgen de jongen na 21 dagen, en na 22 tot 25 dagen worden de jongen gespeend.

Alleen het vrouwtje zorgt voor de jongen.

Jongen worden in de eerste lente na hun geboorte seksueel volwassen.

Soms komt het voor dat jongen die vroeg in het jaar geboren worden zich al voortplanten in juli tot september.

Als het mannetje seksueel volwassen wordt, verliest hij het haar rond zijn testikels.

De testikels kunnen tot wel 10% van het lichaamsgewicht beslaan.

Spitsmuizen worden tot 23 maanden oud in het wild.

Vijftig procent van alle spitsmuizen overleeft de eerste twee maanden niet.

———————————————————————————

Mollen

https://nl.wikipedia.org/wiki/Mollen

3

In het kort

Latijnse naam : Talpa europaea

Engels : European Mole

Grootte Lichaam : lichaam 9-16,5 cm

Habitat : Europa, oostelijk Azië

Gewicht : tot 130 gram

Leeftijd : Europa, oostelijk Azië

Voortplanting: 3 tot 6 jongen, draagtijd 29 dagen

Voedsel : wormen en insecten

Status : Niet Bedreigd

De familie van de mollen bestaat niet alleen uit de zwarte mollen zoals wij ze kennen in ons land.  Ook de desmans en de spitsmuis-mollen horen tot deze familie.  Deze laatste twee lijken zelfs wat op spitsmuizen.
De desmans vind je in Spanje, Portugal en Rusland.  De spitsmuismollen vind je in China en Noord-Amerika.  De goudmollen en buidelmollen lijken goed op de mollen maar behoren tot een andere familie.

soorten mollen :

stermol

blinde mol

Russische desman

Pyrenese desman

Himalayamol

gewone mol

Romeinse mol

Iberische blinde mol

borstelmol

hondospitsmuismol

Perzische mol

Oost-Amerikaanse mol

gansumol

Californische mol

West-Amerikaanse mol

Townsendmol

Amerikaanse spitsmuismol

langstaartmol

balkanmol

Japanse spitsmuismol

spitsmuismol

Er zijn verschillende soorten mollen. In Europa komt de gewone mol (Talpa europaea) het vaakst voor. Het meest opmerkelijk zijn de krachtige voorpoten, die naar buiten gedraaid staan en verbreed zijn met een extra vinger. Hoewel er haast geen nek aanwezig is, kan de kop goed bewegen. Het lichaam is vrijwel geheel cilindervormig. De snuit is lang en kegelvormig. De lengte van het dier is ongeveer 12 à 16cm. De vacht is fluwelig en meestal leizwart. Soms is de vacht crème van kleur.

Zintuigen

De mol heeft een goed ontwikkelde tastzin en een orgaan om veranderingen in temperatuur en voch waar te nemen. De oorschelpen zitten in de pels verborgen. Ooropeningen en neusgaten kunnen worden afgesloten, gehoor en reuk zijn matig. De ogen zijn vaak bedekt door de huid, vandaar dat het zicht slecht is. Het naderen van personen wordt door de mol vrijwel altijd opgemerkt.

Voedsel

Het hoofdvoedsel van de mol bestaat uit wormen. Verder kan men o.a. insectenlarven en slakken in de maag van het dier aantreffen. Dagelijks eten ze gemiddeld 90 à 100 wormen (1 worm weegt ± 1 gram). Dit is ongeveer hun lichaamsgewicht. Toch is de mol geen 24 uur per dag actief. Over het algemeen zijn er 2 tot 3 aktiviteitsperioden per dag. Tussen november en februari valt er één periode samen met het daglicht en is er een korte periode ’s nachts. Al de dagen langer worden, is er midden op de dag een pauze. In de periode mei – augustus is de rustperiode gedurende de dag wat meer variabel en is er vaak geen aktiviteitsperiode in het midden van de nacht. De tijdsduur van het wroeten is natuurlijk afhankelijk van het voedsel dat de mol in zijn gangen aantreft. Wanneer er veel wormen in de gangen zijn, wroet de mol minder dan wanneer er weinig zijn. De wormen gaan met een bepaalde vochtigheidsgraad van de grond mee. Wordt de grond aan de oppervlakte wat droger dan zitten de wormen wat dieper. Een logisch gevolg is dan ook dat de mollengangen dieper zitten.

Voortplanting

De paringstijd begint eind februari tot begin maart. Gedurende deze tijd maken de vrouwtjes een hoge pieptoon. De dracht duurt ca. 4 à 5 week. Het aantal jongen dat geboren wordt varieert van 2 tot 7. Meestal zijn het er 4 à 5. Ze wegen ± 3,5 gram en hun lengte is ± 35mm. In drie weken tijd zijn ze tot bijna volwassen lengte gegroeid en is de vacht ontwikkeld. De jongen worden 4 à 5 weken gezoogd en blijven daarna nog 2 tot 3 weken bijelkaar in het gangenstelsel van hun moeder. Begin juni verlaten de jongen hun moeder en zoeken zelf hun eigen territorium. Dit is goed te zien in het land. Men ziet dan namelijk losse ritten, half door de grond. In deze periode vallen er veel slachtoffers door toedoen van roofvogels, katten, honden, reigers, en ook door het verkeer.

Gangenstelsel en territorium

Mollen hebben oppervlakkige gangen, ook wel ritten genaamd, en diepere gangen. Bij oppervlakkige gangen wordt de grond iets omhoog gedrukt, bij diepere gangen wordt de grond naar boven gewerkt waardoor molshopen ontstaan. De diepere gangen bevinden zich op verschillende niveaus. Deze staan door vertikale gangen met elkaar in verbinding. Voor de snelle afvoer van overtollig regenwater is er een verbinding met het grondwater (zie tekening 1)

2

Dit grondwater dient tevens als drinkwater, indien er geen sloot in de buurt is. De gangen en hopen functioneren ook als luchtdoorlaat. Aan een veld is ongeveer te zien hoeveel mollen er wonen. Mollen hebben namelijk ieder een eigen territorium en die territoria liggen los van elkaar. Ze komen, op hoofdgangen na, niet in elkaars gangen. Behalve in de paringstijd. De mannetjes komen dan naar de gangen van de vrouwtjes. De grootte van het territorium is afhankelijk van de hoeveelheid wormen. De doorsnee van een mollengang is 4 à 5cm. De gangen van mannetjes en vrouwtjes zien verschillend uit. De gangen van mannetjes zijn hoekig. Die van de vrouwtjes kronkelig (zie tekening 2)

1

De nesten bevinden zich vaak aan de randen van een perceel (bij afrasteringen, heggen, houtwallen, bermen etc.) De nestkamers liggen altijd iets lager dan het maaiveld. Ze vertonen zich als normale molshopen. ‘S winters zijn er ook grote molshopen maar daaronder, zo’n 50cm diep, verzamelen ze hun wintervoorraad. Deze wintervoorraad bestaat uit wormen, die door de mol zodanig zijn gebeten dat ze niet wegkruipen, maar ook niet uitdrogen. Die wormen worden samengevlochten tot een grote bal. De mol maakt alleen in strenge winters, wanneer er moeilijk verse wormen zijn te vinden, gebruik van de wintervoorraad. Hij houd geen winterslaap.


Voortbeweging:

De mol kan zich relatief snel voortbewegen, zo’n 8 km per uur, zowel vooruit als achteruit. Hij kan ook goed zwemmen en duiken. Door zich samen te trekken kan de mol draaien in de gang. Hij is in staat een grote kracht uit te oefenen; hij kan bijvoorbeeld klinkers verzetten van ongeveer 20 keer zijn lichaamsgewicht.

————————————————————————————

Egel

https://nl.wikipedia.org/wiki/Egel

Andere namen egel
Wetenschappelijk Erinaceus europaeus
Engels hedgehog
Verspreiding Europa en Azië
Voedsel slakken, insecten, spinnen en wormen, soms ook eieren, kuikens, kikkers en aas
Lengte 23 – 30 cm
Gewicht 1 kg
Status algemeen

Er bestaan ongeveer 15 verschillende soorten egels. De egel die bij ons voorkomt is de Europese. Met ‘de egel’ wordt doorgaans deze soort bedoeld. Egels leven bij voorkeur in halfopen landschappen, soms ook in de buurt van mensen, zoals in parken en tuinen.

561px-Erinaceus_europaeus_3

Egels zijn bekend om hun stekels op hun rug en kop. Als er gevaar dreigt rollen ze zich tot een stekelige bal. Een egel heeft ongeveer 6000 stekels. In Nederland is de egel een beschermde diersoort. Het verkeer vormt echter een groot gevaar. Veel egels worden het slachtoffer omdat ze zich oprollen als er een auto nadert. De natuurlijke vijanden van de egel zijn grote roofvogels, de bunzing en ratten. Daarnaast worden ze wel gedood door honden en katten.

De egel is overwegend ’s nachts actief. De dag brengen egels door verstopt in een nest van bladeren of op een andere donkere plek. In de winter houden ze een winterslaap. In ons land is dat van eind oktober tot eind maart of begin april. Sommige egels slapen het hele stuk door, terwijl andere egels in december af en toe de winterslaap onderbreken.

Egels zijn insecteneters en behoren tot de zoogdieren.  Er bestaan ongeveer 23 soorten egels waarvan sommige zelfs geen stekels hebben maar haren.  Deze zien er eigenlijk uit als ratten en worden haaregels genoemd.  De andere soorten met stekels noemen we de stekelegels. 

De haaregels komen voor in het verre Azië en de stekelegels in Europa, Azië en Afrika.  Alle egels zijn echte nachtdieren.  Als je in de dag toch een egel zou zien, dan is waarschijnlijk het dier een beetje ziek. 

soorten egels :

gewone egel

Filipijnse haaregel

witbuikegel

trekegel

Zuid-Afrikaanse egel

Somalische egel

amoeregel

Abessijnse egel

Oost-Europese egel

langooregel

dwerghaaregel

spitsmuisegel

egel van Brandt

Indische egel

kleine haaregel

grote haaregel

De vijf meest gestelde vragen over… egels

Vrijwel iedereen weet dat egels zich bij gevaar oprollen tot een stekelige bal – maar wat weet je verder eigenlijk van dit prachtige zoogdier?

Mag je nu wel of niet een schoteltje melk neerzetten in de tuin, en wat moet je doen je doen als je een gewonde egel vindt?

Hier volgen de vijf meest gestelde vragen over… egels.

1: Hoe lok ik een egel naar mijn tuin?

Egels komen graag in tuinen waar veel beschutting is in de vorm van struikjes, heggen, coniferen en dichte beplanting.

Een holle boom of heg is vanaf het voorjaar een ideale nestel- en schuilplaats voor ze.

Zorg ook voor drinkgelegenheid in de vorm van een – veilig (zie vraag 3) – tuinvijvertje of een schoteltje water.

Verder moet de egel natuurlijk gemakkelijk je tuin in en uit kunnen.

Van voor – tot najaar komt de egel, bij het invallen van de duisternis, terug als hij het ergens naar zijn zin heeft.

Vaak hoor je het dier eerst scharrelen en snuffelen voor je het daadwerkelijk ziet.

Hoewel egels kriskras rondlopen, hebben ze wel de neiging om vaste adresjes in hun routes op te nemen.

Je kunt er zelfs bijna de klok op gelijk zetten wanneer hij weer langskomt.

2: Waar verblijft een egel in de wintermaanden?

In de winter gaat een egel in winterslaap.

2

Het liefst doet hij dat in bijvoorbeeld een blader of composthoop of in een heg.

Eerst zal hij in het najaar druk op zoek gaan naar voedsel om zijn buikje rond te eten, zodat hij genoeg vetreserves heeft voor de winterperiode.

Dan kun je hem ook overdag rond zien lopen.

Zodra de voedselvoorraad in de natuur opraakt, is het tijd voor de winterslaap.

Dat gebeurt ongeveer vanaf november.

In april of mei, als de voedselvoorraden weer op peil zijn, ontwaakt de egel weer.

3: Mag je een egel melk geven?

NEE! Egels verdragen melk slecht; ze kunnen er  zelfs flink ziek van worden.

3

Voor egels volstaat water.

Als je een tuinvijver hebt waar de egel bij kan, zul je hem s avonds duidelijk horen drinken.

Helaas gebeurt het vrij regelmatig dat egels in tuinvijvertjes vallen.

Zorg er altijd voor dat het dier weer uit de vijver kan klimmen, bijvoorbeeld door een loopplank schuin in de vijver te zetten.

Of dek het vijvertje af met grofmazig gaas zodat de egel er vanaf de kant wel zijn snuit doorheen kan steken om te drinken, maar niet in het water kan vallen.

4: Wat eet een egel?

Een egel voedt zich in de vrije natuur vooral met insecten, wormen en naaktslakken.

Overigens is om die reden het gebruik van insecticiden en slakkendood in de tuin sterk af te raden.

Je loopt dan namelijk het risico dat je naast de slakken en insecten ook de egels in je tuin verdelgt.

Als je een egel zelf wilt bijvoeren, kun je meelwormen (verkrijgbaar bij de dierenspeciaalzaak) en kattenvoer geven.

Neem bij voorkeur blikvoer en vraag bij de dierenspeciaalzaak om een soort waar weinig zout in zit.

Die valt bij egels het meest in de smaak.

Droge kattenbrokjes kunnen ook, maar geef in dat geval zeker voldoende vers water ernaast.

Let op: als je een egel in de winterperiode ziet rondscharrelen die niet ziek of gewond oogt, dan kun je hem beter geen eten geven.

Het dier is waarschijnlijk op zoek naar een (andere) winterslaapplaats.

Zijn stofwisseling staat op een laag pitje en dat moet zo blijven om snel weer in te kunnen slapen.

Neem bij twijfel contact op met een egelopvang, de dierenambulance of de Dierenbescherming.

Bakjes:

Egels nemen het meestal niet zo nauw met de voedingswarenwet, en lopen vaak gewoon door hun voer- en waterbakjes heen. zorg daarom voor stevige lage bakjes (max 2.5 cm hoog Ø ca. 10 cm) met een platte bodem. Gebruik geen kunststof, dit is vaak te licht, de bakjes vallen dan om als de egel er doorheen loopt.

Alle bakjes altijd goed schoonmaken met heet water. Let op sommige bakjes zijn niet geglazuur, ze zijn poreus alle vieze geurtjes trekken in het materiaal. Maak deze bakjes extra goed schoon met een scotbrite sponsje en heet water. Dit geld ook voor half geglazuurde bakjes, die alleen aan de bovenkant zijn geglazuurd.

5: Honden

De hond vormt een gevaar voor egels

Honden denken vaak dat een egel een leuk speeltjes is om te apporteren. Een egel komt echter altijd beschadigd uit dit “spelletje”. Onder het pantser van stekels heeft de egel een heel kwetsbaar zacht velletje en zelfs al lijkt het alsof de hond de egel niet verwond heeft, op de minieme aanprikplaatsen van de hondentanden zal de huid van de egel geïnfecteerd raken. Deze plekken worden lelijke infecties met vaak de dood tot gevolg.

Daarom moet elke egel, die mogelijk door een hond is gebeten, naar de egelopvang worden gebracht, zodat met een antibiotica kuur dit voorkomen kan worden.

Hondenbezitters: wilt u uw hond leren NOOIT een egel op te pakken. Als het toch een keer is gebeurd, breng de egel dan zo snel mogelijk naar de Egelopvang, waar de wonden geobserveerd en verzorgd kunnen worden.

Wat moet je doen met een zieke of gewonde egel?

Let wel: laat egels zoveel mogelijk met rust.

Alleen als je echt het idee hebt dat het dier ziek of gewond is, bijvoorbeeld doordat hij vreemd loopt, suffig oogt of stijf blijft liggen zonder zich op te rollen tot een bal, kun je in actie komen.

Bel als het even kan eerst een egelopvangcentrum, of de dierenambulance of Dierenbescherming voordat je het dier oppakt.

Weet je zeker dat onmiddellijke actie noodzakelijk is, dan kun je de patient in een doos zetten waar je krantenpapier in hebt gelegd (ook wat proppen papier of hooi waar de egel zich in kan verschuilen).

Geef de egel wat water en eventueel kattenvoer en breng hem zo snel mogelijk naar een egelopvang.

  1. Wist je dat…

…een egel in Nederland een beschermd dier is?

Dat houdt onder meer in dat je geen egels in hokjes mag houden .

Eigenlijk mag je een egel helemaal niet verplaatsen, tenzij dat is om hem (geneeskundige) hulp te bieden.

…sommige mensen zich afvragen waar toch elke avond dat sambaballengeluid in de tuin vandaan komt, om dan uiteindelijk tot de ontdekking te komen dat dit een egel is die jeuk heeft?

Door de jeuk, vaak veroorzaakt door vlooien, gaat de egel krabben en daarbij schudt zijn pelsje met stekels heen en weer.

Dat veroorzaakt dat sambaballengeluid.

Er valt, helaas voor de egel, weinig te doen tegen vlooien.

Vlovrij gemaakte egels zitten binnen de kortste keren weer onder.

…Egels bij het paren in de avonduren zo kunnen zuchten en steunen, dat sommige mensen de politie bellen omdat ze denken dat er een inbreker actief is?

…Als je een egel bovenop aanraakt en hij tegen je hand begint te springen, hij te agressief is om met blote handen vast te pakken?

Dan kun je beter stevige handschoenen gebruiken.

…een egel gemiddeld vijf- tot zesduizend stekels heeft?

Zodra er gevaar dreigt kruipt de egel in elkaar tot een stekelige bal, waarbij zijn kop en poten niet meer te zien zijn.

…Een egel slecht ziet, maar mede dankzij een goed ontwikkeld reukvermogen en het speciale zintuig orgaan van jacobson, dat slangen ook hebben, toch goed kan waarnemen?

…Een egel al scharrelend vaak wel drie kilometer aflegt in een nacht?

Egels scharrelen zelf hun kostje bij elkaar. Naaktslakken bijvoorbeeld!

7

 

  1. Wanneer heeft een egel hulp nodig:

Een gewonde egel,

Een onrustige egel (loopt vaak in rondjes, schudderig of valt ieder keer om.

Een half verdronken egel

Een egel die sufferig blijft zitten als je hem aanraakt.

Een egel die gestrekt, met gesloten ogen, blijft liggen. Al voelt hij koud aan zolang hij slap is, hoeft hij nog niet dood te zijn.

Een egel die in een net verstrikt is

Een egel die hoest of vieze ogen heeft.

Een egel in een verstoord winternets, waarin hij niet meer kan blijven.

Ook baby egels hebben dringend hulp nodig als de moeder om de een of andere reden hun niet kan verzorgen

Egels die bij aanvang van de winter minder dan 400 gram wegen komen de winter vaak niet door zonder hulp.

8. Wat doet u als een egel hulp nodig heeft ?

Er zijn vele opvangcentra voor egels in Nederland. Deze mogen alleen zieke of gewonde egels opvangen. U mag geen beschermd dier in uw huis houden. Denkt u dat een egel hulp nodig heeft waarschuw dan de dierenambulance of zoek contact met een egelopvang. Zij kunnen de egel helpen.

Met deze tips creëert u een egel vriendelijke tuin en helpt u de egel in zijn voortbestaan.

Laat de zorg voor zieke en gewonde egels over aan een egelopvangcentrum.

———————————————————————————-

Solenodons

https://nl.wikipedia.org/wiki/Solenodons

Solenodon wist niet wat hij zag. (Ryerson University)

Een onooglijk, klein, muisachtig wezen genaamd ‘solenodon’ is misschien ooggetuige geweest van de mega-meteoorinslag die 65 miljoen jaar geleden alle dinosauriërs het leven kostte.

Nieuw onderzoek leert dat het diertje zich al 76 miljoen jaar geleden afsplitste van de andere zoogdieren. Bovendien blijken de twee soorten solenodon die de wereld telt, altijd te hebben gewoond op Cuba en het Caribische eiland Hispaniola, waar ze nu nog altijd leven. Dat levert het fascinerende inzicht op dat de voorouders van de diertjes er met hun lange snuit op moeten hebben gezeten, toen er 65 miljoen jaar geleden pal voor hun eiland een meteoriet zo groot als een berg insloeg. Het oerzoogdiertje mag dan een taaie zijn, momenteel staat hij voor de volgende uitdaging: de mens overleven. De eilanden van solenodon worden voller en voller. Wat de meteoor niet lukte, lijkt nu alsnog te gebeuren: het diertje wordt met uitsterven bedreigd.

1182345521_solepara1 74

De solenodons zijn een kleine familie insecteneters die behoren to de zoogdieren.  Je vindt ze enkel in de Caraïben op Cuba en Haïti.  Eigenlijk lijken ze op grote spitsmuizen.  Met hun lange, spitse snuit en een kale staart zien ze er soms wat vreemd uit.  Ze hebben kleine oogjes en scherpe klauwen aan de voorpoten.  Hun speeksel is giftig.

Het zijn nachtdieren die liefst alleen op jacht gaan naar insecten op de bosbodem.  Kevers, krekels, regenwormen en larven eten ze het liefst.  De prooi wordt opgespeurd met de gevoelige snuit.  Met de klauwen wordt die tegen de grond geduwd en met speeksel bedekt.  Het gif doet nu zijn werk.

Ze leven vrij lang soms tot 11 jaar in dierentuinen.  Ze paren heel traag met maar één jong om de drie jaar.  De jongen blijven lang bij de mama.  Dat komt omdat er zeer veel vijanden in de buurt zijn.  Honden, katten, mangoesten, slangen en roofvogels zijn allemaal prooidieren.  Daarom gaat het niet zo goed met de solenodons en sterven ze stilaan uit.

soorten : Solenodon.       

agouta

almiqui