Schijnratten

Schijnratten (Octodontidae)

https://nl.wikipedia.org/wiki/Schijnratten

zijn een familie van knaagdieren uit de superfamilie Octodontoidea en parvorde Caviida die voorkomt in de zuidelijke Andes van Zuid-Amerika. Er bestaan acht levende geslachten met dertien soorten; daarnaast is er een vrij groot aantal fossiele geslachten bekend. De bekendste soort is de degoe (Octodon degus), die ook in Europa wel als huisdier wordt gehouden. Ook de kamratten (Ctenomyidae) worden vaak als leden van deze familie gezien.

Verspreiding

De schijnratten zijn de grootste endemische zoogdierfamilie in de Andes. Daar komen ze voor van Zuidwest-Bolivia, dichtbij de Peruaanse grens, tot iets ten noorden van Chiloe in Midden-Chili. Tympanoctomys, Pipanacoctomys en Salinoctomys komen in Argentinië iets ten oosten van het eigenlijke gebergte voor.

Kenmerken

Schijnratten lijken uiterlijk veel op echte ratten, hoewel ze daar niet direct mee verwant zijn. Ze zijn vrij klein en hebben een dichte vacht, die meestal grijs of zwart, maar soms ook wit of goudkleurig is. Ze hebben een relatief grote kop, ogen en oren (dat laatste is niet zo bij de ondergronds levende coruro, Spalacopus cyanus) en een spitse snuit. Het element “octo” in veel geslachtsnamen binnen de familie en ook in de naam “Octodontidae” zelf is afgeleid van de 8-vorm van hun tanden. Hun tandformule luidt 1.0.1.3, zodat ze in totaal 20 tanden hebben.

Schijnratten hebben aan hun voorvoeten vier en aan hun achtervoeten vijf tenen, allemaal met krachtige klauwen. Bij de ondergronds levende geslachten is de staart kort en naakt, bij de bovengronds levende lang en borstelig. Schijnratten worden 12 tot 25 cm lang en wegen 60 tot 700 gram.

Levenswijze

Alle soorten kunnen goed graven en leven in holen; de coruro heeft zich gespecialiseerd in een ondergrondse levenswijze. Schijnratten zijn planteneters en eten knollen, wortels, stengels en dergelijke eten. Het wijfje brengt een tot twee maal per jaar een tot tien jongeren ter wereld.

Indeling

Er is gesuggereerd dat schijnratten tot de haasachtigen (Lagomorpha) behoren, maar dat lijkt alleen maar convergente evolutie te zijn. Ze zijn waarschijnlijk nauwer verwant aan de kamratten, stekelratten en hutia’s, de andere leden van de superfamilie Octodontoidea.

De familie omvat de volgende soorten (uitgestorven soorten incompleet):

  • Geslacht Eoctodon
  • Geslacht Phtoramys
    • Phtoramys homogenidens
  • Geslacht Platypittamys
    • Platypittamys brachyodon
  • Geslacht Pseudoplataeomys
    • Pseudoplataeomys brevis
    • Pseudoplataeomys elongatus
    • Pseudoplataeomys innominatus
  • Geslacht Tarijamys
  • Onderfamilie Octodontinae/Tribus Octodontini
  • Geslacht Abalosia
  • Geslacht Andesrotsratten (Aconaemys)
    • Andesrotsrat (Aconaemys fuscus)
    • Aconaemys porteri
    • Aconaemys sagei
  • Geslacht Chasicomys
    • Chasicomys octodontiformis
  • Geslacht Chasiquimys
  • Geslacht Massoiamys
  • Geslacht Migraveramys
  • Geslacht Degoes (Octodon)
    • Octodon bridgesii
    • Degoe (Octodon degus)
    • Octodon lunatus
    • Octodon pacificus
  • Geslacht Octodontomys
    • Bori (Octodontomys gliroides)
  • Geslacht Octomys
    • Viscacharat (Octomys mimax)
  • Geslacht Paradoxomys
  • Geslacht Pipanacoctomys
    • Pipanacoctomys aureus
  • Geslacht Pithanotomys
    • Pithanotomys columnaris
  • Geslacht Salinoctomys
    • Salinoctomys loschalchalerosorum
  • Geslacht Spalacopus
    • Coruro (Spalacopus cyanus)
  • Geslacht Tympanoctomys
    • Tympanoctomys barrerae

 

Degoe

https://nl.wikipedia.org/wiki/Degoe

Algemeen

Degoes zijn knaagdieren en behoren tot de schijnratten. Ze hebben een wisselend bioritme. Degoes zijn dag- en nachtactief en doen uitsluitend hazenslaapjes. Hun oorspronkelijke biotoop is het Andesgebergte. In hun actieve perioden badderen zij zich in vulkaanas en gaan zij op zoek naar eten. In hun niet-actieve perioden houden zij zich schuil in rotsspleten.

Degoe in getallen
Land van herkomst  Chili, West-Peru (Zuid-Amerika)
Lichaamslengte 18-25 centimeter
Gewicht 250 gram
Draagtijd 90 dagen
Aantal jongen 4-10 per worp
Levensverwachting  8 jaar

 

800px-Octodon_Degus_fr

Voeding

Het menu van de degoe is schraal (dorre bladeren, boomwortels, grassen, takjes, etc.). Voor de degoe als huisdier zijn tegenwoordig speciale pellets (geperste bruine staafjes) beschikbaar. Ook chinchillavoer voldoet. Gemengd voer wordt afgeraden. Hierdoor gaan de dieren selectief (lees: te vet en vooral te zoet) eten, waardoor zij niet binnen krijgen wat zij nodig hebben. Voerwisselingen dienen zoveel mogelijk te worden vermeden. Degoes hebben een uiterst gevoelig darmstelsel. Hooi vormt het belangrijkste bestanddeel van hun menu. Water kan het best worden verstrekt in een glazen fles met glazen tuit of in een afgeschermd kunststof flesje met druppelstop. Als extraatje komen rozenbottels en diverse gedroogde kruiden in aanmerking. Pas op met rozijnen!

Huisvesting

Een grote, knaagbestendige kooi, bijvoorkeur gemaakt van metalen profielen en nertsengaas en voorzien van diverse plateaus. Degoes moeten kunnen klimmen, klauteren en springen, niet alleen in de hoogte, maar vooral ook in de breedte en de diepte. Verder stevige boomtakken, zowel om op te klimmen als aan te knagen en een of meer schutplekken (slaaphuisjes van hout of steen). Plastic is taboe. Zorg voor voldoende ventilatie in de kooi: dus niet rondom (plexi)glas! Als bodembedekking komt o.a. zand, houtvezel, beukensnippers en gehakseld vlas in aanmerking. Een zandbad (grote kom met speciaal (chinchilla)zand), is een must en dient de hele dag ter beschikking te staan. Dit om de vacht te ontvetten en eventuele stress tegen te gaan. Het wordt afgeraden om degoes buiten te huisvesten.

Gezondheid

Bij een goede huisvesting en verzorging kan een degoe wel 8-9 jaar worden. De meest voorkomende problemen zijn: diabetes, glaucoom, gebitsproblemen, darmstoornissen, luchtweginfecties en staartbreuk. Pak een degoe nooit bij de staart op! Degoes zijn uitgesproken groepsdieren en mogen niet solitair worden gehouden. Consulteer bij ziekte bij voorkeur een dierenarts die ervaring heeft met bijzondere huisdieren. Op internet zijn adressen te vinden van knaagdierkundige dierenartsen.

Soortspecifiek gedrag

Degoes zijn groepsdieren en produceren een fluitend geluid om met elkaar te communiceren. De beste combinatie is een koppel van een (gecastreerd) mannetje met een vrouwtje. Ook twee vrouwtje gaan goed samen. Hetzelfde geldt voor mannetjes, mits er geen vrouwtjes op reukafstand in dezelfde ruimte zijn gehuisvest. Fok alleen met gezonde, onverwante dieren. Let op: degoes kunnen met gemak zeven of meer jongen krijgen!