De Duifachtigen


Duiven

duif

https://nl.wikipedia.org/wiki/Duifachtigen

Duiven zijn een groep vogels die wij zeer goed kennen.  Ze zijn niet al te groot en hebben een volle borst en een kleine kop.  Het zijn knappe vliegers.  Zij kunnen water opzuigen met hun snavel als ze dorst hebben.  Andere vogels kunnen dit niet.  De jongen worden gevoerd met duivenmelk.  Dit wordt vanuit de keel aan de kleintjes gegeven.

Een mannetje noemen we een doffer en een vrouwtje is gewoon een duif.  Duiven worden door de mensen al heel lang gehouden.  In ons land komt een aantal duivensoorten voor.  Velen zijn dikke vrienden van de mens geworden.

De grootste duif was de dodo.  Deze duivensoort is al uitgestorven.

2 families :

Duiven en Tortelduiven

Dodo

https://nl.wikipedia.org/wiki/Dodo

De dodo is een vogel die al meer dan driehonderd jaar is uitgestorven.  Je vindt hem dus nergens meer op de wereld terug.  Alleen op tekeningen of nagemaakte poppen kan je nog zien hoe hij er heeft uitgezien.  Hij is familie van de duif en kon wel één meter hoog worden.   Hij had korte vleugels en kon niet vliegen.   Zijn poten waren kort en lomp en hadden flinke klauwen.  Zijn snavel was fors en erg krom.  Ze leefden vooral in het bos en aten zaden en vruchten.  Bij ons kwam hij niet voor.  Je moest naar het eiland Mauritius gaan op hem te kunnen zien.

Dodos

Alles wat we over hen weten zijn dingen die zijn opgeschreven en tekeningen die van de vogel gemaakt zijn.  Ook beenderen van de vogel zijn gevonden zodat we kunnen weten welke vorm de vogel had.  In geen enkel museum kan je deze vogel terugvinden, omdat we zo weinig botten hebben terug gevonden.

Op het eiland had de dodo geen vijanden en daarom vond hij het niet meer nodig om te vliegen.  Als je voor niemand hoeft te vluchten, heb je niet zoveel aan vleugels.  Hij legde zijn eieren in nesten gewoon op de grond.  Ook de angst voor roofdieren had de dodo niet, want die waren er niet.  Maar toen vele schepen op het eiland kwamen, vonden de mensen de dodo een makkelijke prooi en aten de vogels op.   Ook brachten ze honden en varkens mee die graag wel een wilde dodo lustten.  Ook het kappen van bomen maakte het leven er voor deze bosvogel niet gemakkelijker op.   In minder dan 100 jaar was de dodo uitgeroeid.

De naam komt uit een vreemde taal.   Het Portugese woord dodo betekent dom of gek.  Omdat het dier zich zo gemakkelijk liet pakken en opeten vond men het een dom dier.  Vandaar een dodo.

In een andere taal betekent het woord dodo ‘lelijk dik achterste’.   Waarschijnlijk omdat de vogel zo gek waggelde.  In ons land noemde men de vogel de walgvogel, omdat zijn vlees toch niet zo lekker smaakte.

De Dodo (Raphus cucullatus) was een vogel dat leefde op het eiland van Mauritius en kon niet vliegen. De Dodo wordt vaak gerelateerd met duiven, het was ongeveer een meter hoog, leefde op fruit en nestelde op de grond.

In het Engels zijn er enkele spreekwoorden met een Dodo. Zoals “As dead as a Dodo”. (Als dood als een Dodo) en ook “To go away of the dodo.”  (Uitsterven)