Koerol

https://nl.wikipedia.org/wiki/Scharrelaarvogels

Koerol – Leptosomus discolor – Cuckoo Roller

https://nl.wikipedia.org/wiki/Koerol

De koerol is een forse vogel, hij meet rond de 45 cm. Diverse malen is de soort ingedeeld bij de koekoeken, een keer bij de nachtzwaluwen en zelfs is gedacht aan een toerakosoort. Voor nu beschouwt men de koerol als aparte soort, geen scharrelaar, geen koekoek maar iets er tussenin.

koerolss

Lang is gedacht dat de koerol enig in zijn soort was (monotypisch), maar inmiddels is duidelijk dat er nog twee ondersoorten zijn:

de nominaatvorm komt voor op Madagascar en Mayotte

Leptosomus discolor intermedius leeft op Anjouan

Leptosomus discolor gracilis of Grande Comore

 

De koerols zijn een orde van vogels die maar uit één familie bestaat.  Net als de hoatzin is de koerol een vogel waarvan men niet echt weet bij welke familie vogels ze nu eigenlijk horen.  Ze zijn dichte familie van de trogons, de spechtvogels en de scharrelaarvogels.

Ze hebben een gewone grootte en zijn fors gebouwd.  De vogels komen voor in Madagaskar en de eilanden eromheen.  Ze lusten kleine prooidieren zoals insecten, sprinkhanen en rupsen, maar ook kleine reptielen.  De prooien worden vanuit de lucht of een uitkijkpost in de gaten gehouden.  Als de prooi te groot is, dan wordt hij tegen een tak geslagen tot hij dood is.

Omdat zijn verenkleed anders is, hoort hij niet bij de scharrelaarvogels.  Het mannetje is zacht grijs met een groene rug, staart en vleugels.  Op hun kop hebben ze een mooie lijn in hun veren.  Het lijkt wel of ze een fijn hoedje op hebben.  Vrouwtjes zijn bruin met donkere strepen.  Hun eieren leggen ze in de oever aan de waterkant.  Daarin maken ze tunnels in het zand.  De eieren zijn wit.  En dat hebben de scharrelaarvogels dan weer ook.

De koppeltjes blijven hun leven lang samen en zijn steeds in elkaars buurt.  In bossen springen ze van tak naar tak.  Hun tenen zijn daar goed gebouwd voor.  Maar vliegen gaat ook zeer goed.  Hoog in de lucht op de warmte fluit hij vaak hoge tonen.  Het nest wordt gebouwd in de holte van een boom.  Maar echt mooi is het niet.  De mama legt gewoon haar eieren in het hol zonder eerst een zacht bedje te maken.  Meestal zijn het vier eieren die na 20 dagen uitkomen.  Papa voert de mama maar broedt zelf geen eieren uit.

De gracilis is wat kleiner dan de andere twee en wijkt ook behoorlijk af in kleur. Sommige ornithologen menen daarom dat de gracilis een aparte soort is. Kortom een vogel die de deskundigen lekker bezighoudt. Mayotte, Anjouan en Grande Comore overigens, zijn eilanden behorend bij de Comoren.

Man en pop zijn eenvoudig uit elkaar te houden, de man is grijsblauw, de pop bruin gevlekt. Koerols leven als koppel voor het leven en zijn bijna altijd in elkaars buurt. Hij leeft in beboste gebieden en springt graag van tak naar tak. De tenen zijn daarop aangepast, de 2 buitenste tenen wijzen naar achteren en de twee binnenste naar voren. Daarnaast is deze flinke vogel ook een prima vlieger. Hij cirkelt vaak hoog in de lucht, gebruikmakend van de thermiek. Tijdens die vluchten laat hij vaak fraaie fluittonen horen.

Koerols zijn echte carnivoren, ze eten vooral insecten, met sprinkhanen en rupsen als favorieten, maar ook kleine reptielen zijn niet veilig. Prooien worden in de vlucht of vanaf een uitkijkpost gevangen. Grote taaie prooien worden vaak gedood door deze tegen een tak te slaan.

Als broedplaats zoeken koerols bestaande holtes in bomen. Ze gebruiken geen nestmateriaal, de pop legt de eieren gewoon op de bodem van de holte. De eieren zijn wit, gebruikelijk bij vogels die in holen broeden, en een legsel bestaat gewoonlijk uit 4 eieren. De pop broedt de eieren uit, de man voert haar maar broedt zelf niet. De jongen kruipen na 20 dagen uit de eieren en vliegen uit als ze ruim 4 weken oud zijn.

1 familie en 1 soort : 

koerol