Scharrelaarvogels

Scharrelaarvogels

Onderstaande informatie komt van:

http://www.vogelspeciaalclub.nl

http://www.vogelbescherming.nl

https://nl.wikipedia.org/wiki/Scharrelaarvogels

Scharrelaarvogels (Coraciiformes) zijn een orde van vogels die een groot aantal niet erg op elkaar lijkende families omvat.

De orde omvat de volgende families:

  • IJsvogels (Alcedinidae)
  • Todies (Todidae)
  • Motmots (Momotidae)
  • Bijeneters (Meropidae)
  • Scharrelaars (Coraciidae)
  • Grondscharrelaars (Brachypteraciidae)

In het DNA-onderzoek van Hackett et al. bleken de meeste groepen ondanks hun grote verscheidenheid toch bij elkaar te behoren, behalve dat de spechtvogels in hun midden bleken opgenomen te moeten worden. Samen met de trogons vormen ze een belangrijke zijtak van de ‘landvogels’ waar ook de zangvogels in geplaatst worden.

De enige verdere uitzondering is de koerol die niet goed te plaatsen bleek, en mogelijk ergens aan de basis van deze tak van de landvogels te denken is maar vooralsnog in een aparte orde Leptosomiformes is opgenomen.

 

 

Bijeneter

bijeneter

Informatie

Een opvallende en tropische verschijning die met veel geluk ook in Nederland te zien is: de bijeneter is een vogel die indruk maakt. Bijeneters leven vooral in de warme delen van Europa, maar het lijkt erop dat de verspreiding zich in noordelijke richting uitbreidt: Ook in Nederland zijn inmiddels broedende bijeneters vastgesteld. Enkele broedpogingen waren zelfs succesvol. Bijeneters zijn insecteneters en behendige vliegers, die ook in vlucht insecten te grazen weten te nemen. De aanwezigheid van grote prooinsecten als sprinkhanen, libellen en ook bijen is voor bijeneters een absolute voorwaarde. Deze bonte vogels kunnen vooral aangetroffen worden bij steilwanden aan water; rivieren, plassen en meren, waar ze een nesttunnel uitgraven in een steile wand.

Algemeen

Overige namen

Bee-eater , Meropus apiaster

Orde

Coraciiformes

Familie

Bijeneters (Meropidae)

Status

Zomervogel. Onregelmatige broedvogel. Doortrekker in uiterst klein aantal.

Europese verspreiding

De bijeneter broedt in het zuidwesten van Europa, in Oost- en Centraal-Europa en in Centraal- en Oost Azië, Klein Azië en Noordwest-Afrika. De grootste aantallen in Europa zijn te vinden in Portugal, Spanje en Bulgarije. De noordgrens van het verspreidingsgebied komt overeen met de 21 graden Celsius juli-isotherm. Opmerkelijk is het voorkomen van een geografisch geisoleerde broedpopulatie bijeneters in Zuid-Afrika. Er is echter geen sprake van een aparte ondersoort; in de winter treedt enige vermenging op met overwinteraars uit Centraal- en Oost-Europa.

 

Leefomgeving en voedsel

Biotoop

Bos, oevers, plassen, rivieren, struweel

Voedsel- en broedbiotoop

De bijeneter komt in verschillende biotopen voor: open parkachtige bossen met struikgewas, weilanden en akkers met kruidenrijke randen, bosranden en andere habitats als zandafgravingen. Maar vrijwel altijd in de directe nabijheid van rivieren of plassen met steile oevers. Daarin wordt – liefst in een los kolonieverband – het nest gemaakt. Slechts zelden broeden bijeneters gewoon op de grond, of in holen in andere steilwanden.

Voedsel

Kleine tot grote insecten: zweefvliegen, sprinkhanen, libellen, etcetera.

 

Broeden

Broedperiode

Vanaf half mei

Koloniebroeder

Ja

Aantal legsels

Eén legsel per jaar

Aantal eieren

4 – 7, soms tot 10

 

 

Grondscharrelaars

De familie Brachypteraciidae. De Grondscharrelaars zijn een kleine familie van niet-trekkende vogels uit Madagaskar. Zij zijn verwant aan de IJsvogels, Bijeneters en Scharrelaars. Grondscharrelaars hebben afmetingen variërend van 25-49 centimeter lang. Ze eten grote insecten en ook reptielen.

grondscharrelaar

Ze leven voornamelijk op de grond en dit wordt weerspiegeld in hun langere benen en kortere, meer afgeronde vleugels.

Ze missen de zeer kleurrijke verschijning van de ware Scharrelaarsen en zijn saaier in verschijning, met gestreept of gevlekt verenkleed. Ze zijn veel meer ongrijpbaar en schuw dan hun familieleden, en zijn doorgaans moeilijk te vinden in het Malagasi bossen. Vaak is het getoeter, al dat hun aanwezigheid verraadt.

Deze vogels nestelen als solitaire paren in gaten in de grond die ze zelf graven, in tegenstelling tot de echte Scharrelaars, die zelden een nest in de grond in gaten en zelfs dan niet hun eigen nest te graven.

 

Grondscharrelaars

Crossleys grondscharrelaar

Blauwkopgrondscharrelaar

Gebandeerde grondscharrelaar

Geschubde grondscharrelaar

Langstaartgrondscharrelaar

 

Motmots

De familie Momotidae. Alle bestaande Motmots leven in bosgebieden in Midden-Amerika. Ze hebben een kleurrijk verenkleed en een relatief zware bouw. Ze hebben allemaal, op de Kleine motmot (Hylomanes Momotula), na een relatief lange staart.

Motmot

Motmots eten kleine prooien zoals insecten en hagedissen en eet ook fruit.

Ze nestelen in tunnels in oeverbanken, leggen ongeveer vier witte eieren. Sommige soorten vormen grote kolonies tot 40 gekoppelde individuen. De eieren komen na ongeveer 20 dagen uit en de jongen verlaten het nest na nog eens 30 dagen. Beide ouders zorgen voor de jongen.

Motmots bewegen vaak hun staart heen en weer wanneer er een andere vogel aanwezig is of wanneer er onraad is.

Er zijn ook aanwijzingen dat de mannelijke staart, die iets groter is dan de vrouwelijke staart, fungeert als een seksueel signaal.

 

 

Momotidae Motmots Motmots
Aspatha gularis Blue-throated Motmot Blauwkeelmotmot
Baryphthengus martii Rufous Motmot Rosse motmot
Baryphthengus martii martii
Baryphthengus martii semirufus
Baryphthengus ruficapillus Rufous-capped Motmot Roodkopmotmot
Electron carinatum Keel-billed Motmot Kielsnavelmotmot
Electron platyrhynchum Broad-billed Motmot Breedsnavelmotmot
Electron platyrhynchum chlorophrys
Electron platyrhynchum colombianum
Electron platyrhynchum minor
Electron platyrhynchum orienticola
Electron platyrhynchum platyrhynchum
Electron platyrhynchum pyrrholaemum
Eumomota superciliosa Turquoise-browed Motmot Wenkbrauwmotmot
Eumomota superciliosa apiaster
Eumomota superciliosa australis
Eumomota superciliosa bipartita
Eumomota superciliosa euroaustris
Eumomota superciliosa superciliosa
Eumomota superciliosa sylvestris
Eumomota superciliosa vanrossemi
Hylomanes momotula Tody Motmot Kleine motmot
Hylomanes momotula chiapensis
Hylomanes momotula momotula
Hylomanes momotula obscurus
Momotus aequatorialis Highland Motmot Hooglandmotmot
Momotus aequatorialis aequatorialis
Momotus aequatorialis chlorolaemus
Momotus mexicanus Russet-crowned Motmot Bruinkapmotmot
Momotus mexicanus castaneiceps
Momotus mexicanus mexicanus
Momotus mexicanus saturatus
Momotus mexicanus vanrossemi
Momotus momota Blue-crowned Motmot Amazonemotmot
Momotus momota argenticinctus
Momotus momota bahamensis
Momotus momota cametensis
Momotus momota coeruliceps
Momotus momota conexus
Momotus momota exiguus
Momotus momota goldmani
Momotus momota ignobilis
Momotus momota lessonii
Momotus momota marcgraviana
Momotus momota microstephanus
Momotus momota momota
Momotus momota nattereri
Momotus momota olivaresi
Momotus momota osgoodi
Momotus momota parensis
Momotus momota pilcomajensis
Momotus momota simplex
Momotus momota spatha

Momotus momota Subrufecens

 

Scharrelaar

scharrelaars

Informatie

Een van de allermooiste vogels die heel soms in Nederland gezien wordt is de scharrelaar. Ongeveer zo groot als een gaai, maar dan felblauw met bijna turkoois blauwe vleugels. Oogverblindend. In totaal zijn er zo’n 70 gevallen in ons land bekend, met de laatste vrij recent in juli 2011 van 2 vogels (!) in de buurt van het dorpje Zuidland. Eind mei en juni is de beste periode om een scharrelaar in Nederland te zien. Scharrelaars jagen vanaf een uitkijkpost op grotere insecten, zoals sprinkhanen en libellen en hagedissen.

Algemeen

Overige namen

Roller , Coracias garrulus

Orde

Coraciiformes

Familie

Bijeneters (Meropidae)

Status

Vrij zeldzaam

Europese verspreiding

Delen van Zuid-Europa, Oost-Europa en Rusland

 

Leefomgeving en voedsel

Biotoop

Bos, cultuurlandschappen

Voedsel- en broedbiotoop

De scharrelaar komt voornamelijk voor in open terreinen met veel uitkijkposten om vanaf te jagen. Dit kunnen heideterreinen zijn maar ook agrarische gebieden of half woestijnen.

Voedsel

Hoofdzakelijk grote insecten als kevers, sprinkhanen, maar ook hagedissen.

 

Broeden

Broedperiode

Mei-juli

Koloniebroeder

Nee

Aantal legsels

1

Aantal eieren

4-7

 

Vogeltrek

Trekroute

Trekroutes langs de Middellandse Zee en verder oostelijk richting Afrika.

Overwinteringsgebied

Tropisch Afrika

 

Todies

Orde Coraciiformes Familie Todidae. Het geslacht Todus telt 5 soorten.

Todus

Todies komen voor in de bossen in het Caribisch Gebied. Ze leven hoofdzakelijk van insecten en broeden meestal in holen.

 

Todies

Smalsnaveltodie

Puertoricaanse todie

Cubaanse todie

Diksnaveltodie

Jamaicaanse todie